Cəhənnəmə yolçuluq


Cəhənnəmə yolçuluq

Heç görmədiyim, qəribə bir mühitə düşmüşdüm.
Ərəbistan səhralarına oxşayırdı. Bəzi yerlərdə çadır kimi nəsə düzəldilmişdi... Ayağıma zəncir zəncirə isə iki mən ağırlığımda daş bağlanılmışdı.  Bir qumdan düzəldilmiş təpəciyin yanına gəldim. Təpəciyin qapısı vardı.  Bir az o yanda bir yarıçılpaq qız paltar yuyurdu. Adam görməyimə sevindim...

Qıza:-"Mənə kömək elə" demək istəyirdim, o məni başa düşmürdü. Əlini qapıya tərəf uzadıb "go " dedi:

Qızın ingilis dilini bildiyini hiss etdim. İngilis dilini bilmədiyim üçün çox peşman idim. "Thank you" deyib, içəri girmək istədim, ayaqlarım getmədi. Huşumu itirib yerə yıxıldım. İçəridə ayılanda gördüm ki, Elçin İlqaroğlu qızın paltar yuduğu suyu başıma tökür. Baxmayaraq paltar yuyulmuş su idi. Təmiz şəffaf suya oxşayırdı.

 Nəsimi Nəbizadə bir küncdə zikr tuturdu. İçəriyə daha iki qapı var idi. Bir yarıaralanmış qapıdan qadın səsi eşidilirdi. Nə danışdıqlarını anlaya bilmirdim. Bir saqqallı qarnı piydən şişmiş kişi Nəsimiyə  ərəbcə nəsə dedi. Nəsimi bizə:

 -Qalxın gedirik... Burdakılar qalxdı. Daş hələdə məndən sallanmış dururdu.  Kişi Nəsimiyə yenə nəsə dedi və dəmir halqaya keçirilmiş açar verdi. Nəsimi ayağımdakı zənciri açdı, məndə ayağa qalxdım. Hara getdiyimizi soruşmaq istəyirdim, Anar böyük qəbahət etmişəm kimi mənə baxdı və şəhadət  barmağını dodaqlarına apararaq sus işarəsi verdi. Əsgərlik sırası kimi düzülmüşdük. Yarı açılmış qapı tam açıldı içəridən Xumara Cəfərli, Günəş Xəzan,Ülviyyə Vəliyeva və tanımadığım amma bu qəbildən olan daha 11 nəfər xanım çıxdı. Xanımlar hammısı eyni stildə geyinmişdilər. Qara şalvar ,ağ don dizdən yuxarı və köynəklərin üstündə ərəb əlifbası ilə nəsə yazılmış yazı, birdə üzü az bir şəkildə ğörünən saqqallı kişi şəkli.

 Xanımlar çıxıb düşdülər qabağa. Bizdə arxalarına  düşdük. Murad Köhnəqala , eyni mənim gəldiyim kimi, daşla aşağıdan qalxırdı. Qızmar günəş başımıza işləyirdi. Fəxri boynunda foto kamera bizim başçımızdan nəsə soruşur ərəb dilində qeyd kitabçasına yazırdı. Fəxriyə yaxınlaşıb salamlaşmaq istədim. Anar yenə qollarımdan çəkdi və mənə yenə tərs tərs baxdı. Bizi eyni bu qum daxması kimi bir yerə apardılar... Həmin saqqallı kişi ərəbcə deyirdi Nəsimi isə tərcümə edirdi... Anladığım qədəri ilə kişilərdən ibarət qrupun rəhbəri Elçin, Onun nizam intizam işləri üzrə müavini Anar, Tərcüməçi Nəsimi, Kadrlar Şöbəsində mütəxəsislər  Xumara və Günəş xanım, Baş koordinator Ülviyyə Sənəd işlərində Murad, Ümumi nəzarətçimiz isə Fəxri oldu...

  Gün yarısını ötmüşdü. Hamımız oturub narar yeməyi gözləyirdik. Nəsimi bir küncdə oturmuşdu. Elçin dizəcən batmış qumluğun üzərində o yana gedir, bu yana gəlirdi.
Saqqallı kişi:

-Başım gicəlləndi otur görüm
 Elçin : Belə şey olar?
 Bilsəydim mollalara qulaq asardım. Yəne bunun bir dönüşü olmaz görəsən. Hirsindən dodaqlarını dişləyir ah off edirdi.
Nəsimi:  Əslində mən bir çıxış yolu bilirəm. Bildiyimiz kimi Allah böyükdür, mərhəmətlidir. O tövbələri hər zaman qəbul eliyəndir.
 Hacı Anar:

-Nədir? Demək itəyirsən indi tövbə etmək mümkündür? Bir qırağda sifəti tərlə çeşmələnə Asif Eminov cəld  ayağa qalxdı və Nəsimiyə :
-Ay Yaşa . Bax buna deyərlər siyasət. Heç Hitlerin başı belə işləməzdi. Gülümsüyürəm. Bunların içində deyəsən ən dözümlüsü mən idim. Çünki, bütün bu çətinlikləri adi dünyada görüb öyrəşmişdim.. Saqqallı kişi ah çəkib sükutluğunu pozdu.

- Mən Azərbaycanda tanınmış bir məscidin axundu idim. Ağlım kəsəndən ibadət  eliyirdim. Adım Səlimdir. Daha doğrusu Hacı Səlim. Nəsimi nəsə demək istədi. Anar  dodağlarını bir birindən ayıraraq kinayəli "NÇ" səsini çıxartdı . Yenidən sükut çökdü. Firuzə  bir az uzağda qızlarla pıçıldaşırdı , yaxına gəldi. Artıq hamının maraqla qulaq asacağı tək  Hacı Səlim idi. Hamıda belə bir sual yaranmışdı ki, niyə görəsən ibadət edən şəxs bizimlə bir yerdədir? Hacı davam elədi.
- Mən dörd dəfə Həcc ziyarətinə getmişdim. Birinci istisna qalan üçündə isə ticarət adıyla. Nəsimi həmişəki zarafatlardan qalmayaraq :

-Aha ,4 qat Həcc çempionu,- dedi və duruxdu...
Hacı:
- Mən bir avtomobil qəzasında dünyanı dəyişdim. Bu dünyaya gözümü açanda bir gozəl qız məni üstündə qəbul şöbəsi (ərəbcə) yazılmış bir otağa apardı.
Nəsimi :
-Məni aparan qızın sifəti ümumiyyətlə görsənmirdi.
Söhbətin axarını qrupdan çıxan qəhqəhə pozdu. Nəsimi eynəyinin altından filosof baxışı alaraq insanları süzdü və
- Nədi, düz deyirəm də, deyə əlavə etdi...
Günəş :
- Nəsimi, imkan verdə. Kişi əsas məsələni danışacağdı...
Hacı Səlim:
- Polislərin dili ilə desək məni istintaq otağına apardılar. İki nəfər başı insan bədəni quş arxası bizə tərəf olan kişinin sualına cavab verirdi. Əlavə etdi. Deyirəm necədə bilirmişləre bu dünyada nə baş vediyini (başını yelləyir)
 Nəsimi:

-Daha
Səlim :
-Ümumiyyətlə nə yazdılar, pozdular bilmədim, axırda,- bunu Vrujena aparın dedi, adam.
 İki mən boyda bir kişi qoltuğuma girib məni bura gətirdi.
 Xumara Fəxriyə:
-Bunları qeyd elə.
 Firuzə yavaş yavaş arxaya çəkilib, Ülviyənin qulağına nəsə pıçıldadı. Hərə bir tinə çəkildi. Günəş mənə məlum olmayan ərzaqlardan yemək hazırlayıb, iki yerə ayırdı. Birini xanım toplumunun qabağına qoydu . Birini də bizim qabağımıza tullayaraq.- Ala zıkkılmlayın dedi...
 Gün çox ağır keçdi  amma Səlimin hekayəsi bizi bir az ruhlandırmışdı....
Qapının cırıltı ilə açılması, məni yuxudan oyatdı...

Buradan Paylaşın

Müəllif

Əvvəlki yazı
Sonrakı Yazı