Bir gün qərq olacam bu qaranlıq gecələrdə.



Bir gün qərq olacam bu qaranlıq gecələrdə.
İsa Məsih kimi.
Bir gün açacam qəlbimdəki tilsimi,
Bir gün gedəcəm buludlara, səssiz, səmirsiz!
Bir ad qalacaq! Sadə bir ad!

Qopacaq arxamca, şüvənlər
Edəcək sevənlər fəryad!
Ey dad!
bu qəmli sevda,
bir sənət, şeir olacaq!
Düşüncələrdə.
Məzarıma güllər gələcək!
Tər qoxulu qərənfillər.
Səfillər,
Mollalar qonacaq,
pul kasasına,
sevdiklərimin...
Cənnət, cəhənnəm misalı
Mən olmayacam, bilməyəcəm
Nə olub bitdiyini.
Amma nə hala
Onsuz da cəfəngiyat.
Bu gün varam deyə yox sayılmaq,
deyilmi yoxam deyə var sayılmaq tək...

Bir bulud olacam,
Bəlkə bir milçək
Vızıltı gələndə hər cümə günü
Anam ruhdur deyə ağlayacaqdır.
Yuxulara gələcəm.
Bu gun yaxşı gördüm
Sevinib, dünənki işimə mənim
Sevgilim aynanın qabağında,
Gah məsum baxışlı yalvarışıyla, 
gah göz yaşıyla
Üsyan edəcək o günkü günə...

Bunlardan mənə nə,
Bir bayram axşamı,
Bir başqa şənlikdə,
Badəmlə deyilən o arzu, kamı
Dilə gətirəcək dost dediklərim.
Bu onun sözüydü, o söyləmişdi.
Kaş, burda olaydı yenə.
Bunlardan mənə nə?
Övladım rəsmimin önündə durub
Sorar anasına bu kimdir? - deyə

İzahat...

Boğuq və qırıq səsləri ilə
Qulaq cingildədəcək!
Səhər qara yaylığı atıb başına
Oğlumla gələcək məzar başıma
Anacaq bu günü
Gecələr yuxunun şirin çağından
Öpərək, sığalla oyadan əllərimi o.

Heç nə dəyişməz!
Əllər göyə qalxar.
Dodaqdan oxunar "əl-fatihəsi''
Qıraqda oğlumun səsi.
"Gedək də, darıxdım".
Qayıdar balaca aynası üçün.
Dərd paylaşmağa.
Amma mən, seyr edə bilmərəm o qəlbindəki, sevdanı, kədəri,
Açılan tumurcuq, solacaq yenə...

Buradan Paylaşın

Müəllif

Əvvəlki yazı
Sonrakı Yazı